Auteur: Ab en Clarine Mol

Met een lange nek probeer ik een glimp van de pan op te vangen die op de kookplaat staat. Naast mij staat een Thaise medestudente die me probeert haar verrukkelijke kookkunsten over te brengen. Op de bodem van de pan wordt knoflook, ui, groene curry in olie gefruit. De heerlijke geuren beginnen al vrij te komen.. Het komt heel precies, dat wordt me wel duidelijk tijdens het observeren.

Vandaag hebben we weer ‘Thai group’. Hier op All Nations studeren een aantal studenten die een link hebben met Thailand en één keer in de zoveel tijd eten we met elkaar. Vandaag mocht ik komen helpen met eten koken. Super leuk om te doen en kijken of ik het de volgende keer zelf kan. Het lijkt zo eenvoudig…. 😉

ฉันชื่อ Clarine = C̄hạn chụ̄̀x Clarine = Ik heet Clarine. We proberen tussen een paar happen door wat Thais te oefenen. Regelmatig schieten we in de lach, want dan blijkt dat we iets heel anders zeggen als dat we bedoelen. Het is nog zo eenvoudig niet die klanktaal. We zien het maar als onze volgende grote uitdaging.

Het is leuk en gezellig om met elkaar te eten, te delen en zo ook een beetje in de Thaise sferen te komen. We beginnen er naar uit te kijken om naar Thailand te gaan!

Even landen… zeggen we tegen elkaar…

Daar zit je dan, achter je laptop. Even ‘te landen’ na 12 intensieve en mooie dagen in Nederland.

Wat hebben we allemaal genoten. Genoten van de betrokkenheid van onze achterban, genoten van de kinderen en genoten van de lieve zorgen van de TFC.

Soms voelt dat best een beetje raar… het gevoel dat je in het middelpunt van de belangstelling staat terwijl alles waar we mee bezig zijn toch echt moet gaan om de uitbreiding van Gods Koninkrijk en om de betrokkenheid van individuele mensen in Gods missie te vergroten.

En dat ‘landen’ dan? Wat of hoe is dat precies?

Er is een boek geschreven over kinderen die naar het buitenland verhuizen. Dat boek heeft een titel: ‘Overal en nergens thuis’.
Wanneer ik ‘landen’ schrijf, omschrijf ik denk ik het gevoel van overal en nergens thuis te zijn. Het gevoel altijd op weg te zijn naar de volgende plek. Jawel! Het huisje waar we nu wonen noemen we thuis en we voelen ons er ook thuis, zoals Jesse deze week toen we terug kwamen zei: ‘Dit is ons eigen huis papa!’
Maar toch… op weg naar de volgende plek.  En ook daar zullen we ons thuis voelen, maar ook weer niet, en toch ook weer wel…

Gelukkig hebben we een voorbeeld. Het voorbeeld.

En Jezus zei tegen hem: De vossen hebben holen, en de vogels in de lucht nesten, maar de Zoon des mensen heeft niets waarop Hij het hoofd kan neerleggen. (Mattheus 8:20 HSV)

Geland.

We hebben genoten afgelopen zaterdag op de achterbandag. Het was leuk om iedereen weer te zien. We kijken terug op een gezellige en ontspannen middag. Er zijn rond de 150 mensen geweest, iets waar we echt blij en dankbaar voor zijn! Bedankt iedereen die er was!

We hebben een paar foto’s geplaatst voor een kleine impressie van deze middag

** De voorbereidingen zijn in volle gang voor zaterdag 7 april! **

De invulling van de ontmoetingsgroepen is inmiddels bekend. Klik hier voor het programma.

Het beloofd een ontspannen en gezellige middag te worden. Van harte welkom!!

Schoolreisje?!

Een normale donderdagmorgen, een ongewone drukte op het parkeerterrein… Buschauffeur Ab manoeuvreert de AllNations minibus het terrein af, de rest van de klas tuft er achteraan in een paar auto’s. Bestemming?  De Guru Nanak Gurdwara Temple in Bedford.

We bezoeken deze tempel als onderdeel van onze lessen in alle wereldreligies en worden vriendelijk ontvangen door een Britse Sikh. De vrouwen zijn in de keuken druk in de weer met een vegetarische maaltijd en wij krijgen deze heerlijke maaltijd voorgeschoteld. U raadt het al: gastvrijheid is een belangrijk gegeven in het Sikhisme, iedereen kan dagelijks terecht voor een maaltijd.

Na de maaltijd krijgen we basis uitleg over de basis principes en leer van het Sikhisme waarna we als klas de gelegenheid krijgen om vragen te stellen. Dat hoef je geen twee keer te zeggen tegen een grote groep zendelingen in spé… die volledig vergaten dat de bedoeling van deze trip vooral een educatief karakter had…

Het bezoek werd afgesloten met een rondleiding in de tempel zelf, uitleg over de symboliek en aanbidding zoals deze binnen het Sikhisme is vormgegeven. Wat ons opviel is de ogenschijnlijke mengelmoes van Hindoeïsme en Islam die deze godsdienst lijkt te zijn.

In de navolgende les hebben we gereflecteerd en gedebatteerd met elkaar over de verschillen en overeenkomsten die we hadden ontdekt, maar ook over de manier waarop we als Christenen het goede nieuws zouden kunnen vertellen aan mensen die deze leer aanhangen. Op deze manier worden alle grote wereldreligies besproken en leren we op de juiste toon te getuigen van onze Zaligmaker, en dat is waar het om gaat!

Hartelijke groet,

Ab, Clarine, Loïs, Boaz en Jesse

UITNODIGING — Save the date!

Op D.V. 7 april nodigt de TFC u uit voor een ontspannen ontmoetingsmoment met de familie Mol; u en alle anderen die hen omringen.

We willen starten met koffie, thee, limonade en wat lekkers. U bent dan in de gelegenheid tot 15.30 uur om u in te schrijven voor een van de verschillende ontmoetingsgroepen en de maaltijd.

Daarna kunt u tot 17.00 uur elkaar (beter) leren kennen in de door u gekozen ontmoetingsgroep. Aansluitend volgt een inkijkje in het dagelijks leven van de familie Mol.

We willen afsluiten door samen met u te genieten van een gezellige Amerikaanse maaltijd. U kunt er ook voor kiezen een deel van het programma aanwezig te zijn.

Hartelijke groet,

De Thuisfront Commissie

Klik hier voor de uitnodiging

Fris weer aan de slag!

De eerste 4 weken van de tweede termijn zitten erop, de eerste deadlines zijn gehaald…

Het was heerlijk om in de kerstvakantie familiebezoek te hebben. De kinderen hebben genoten van sneeuw, vrije tijd en hun vriendjes en vriendinnetjes hier. Het is fijn dat ook zij hun draai op school weer helemaal hebben gevonden.

Inmiddels zien we in onze tuin de eerste tekenen van de Lente, een prachtig beeld van een nieuw begin in de schepping en voelen we soms al een wat warmer zonnetje: heerlijk!

De afgelopen weken zijn we druk geweest met onze opdrachten. We gaan deze termijn dieper in op de grote wereldreligies, het Nieuwe Testament in relatie tot zending en onze rol en houding binnen het werken in een internationaal team en evangelisatie binnen diverse contexten.

Nog even een inkijkje van een les afgelopen week. We hadden een gastspreker over de islam. De klas werd in tweeën gedeeld, en elke groep kreeg een lijst met argumenten van islam of christendom. We moesten elkaar proberen te overtuigen waarom jouw godsdienst de ware was. Hoe we ook probeerden, en soms ging dat zelfs met emotie gepaard, jullie raden het al… Dat werd natuurlijk niks.
Je kunt de ander niet overtuigen. Wij mogen getuigen van wie God is voor ons persoonlijk. En dat vinden we zelfs moeilijk om in woorden uit te drukken. Zo rijk, zo vol, zo mooi dat je zou willen dat iedereen ziet wat jij ziet… Zie jij het?

Groeten Ab, Clarine, Loïs, Boaz & Jesse

“Hoe kunnen wij God groot maken Die immers zo groot is? Wij kunnen Hem toch niet groter maken. Nee, maar wanneer wij een verrekijker gebruiken of een telescoop om bijvoorbeeld naar de maan te kijken, verwachten wij niet dat wij de maan groter maken dan hij is, maar wel dat wij hem dichterbij brengen. En wanneer wij God groot maken, maken wij Hem niet groter dan Hij is, maar brengen Hem nader tot duizenden voor wie Hij erg veraf schijnt.” – Hudson Taylor –

Hallo allemaal!

Hier weer een kort blogje van onze kant…

Wat hebben we de afgelopen weken weer veel meegemaakt, wat hebben we veel geleerd…
De lesstof in deze termijn was er niet alleen op gericht om theologisch goed op weg te gaan maar ging ook diep in op ons persoonlijk. Hoe we zijn als mens, hoe we met ons karakter reageren in bepaalde omstandigheden etc. We kunnen zeggen dat dit soms best verrassende en bevestigende inzichten opleverde…

Als we dit schrijven zit de eerste termijn erop, zijn bijna alle opdrachten ingeleverd en hebben we deze met alle studenten en staf afgesloten met een vervroegd kerstdiner. Als verrassing werden we tijdens dit diner bediend door al het lesgevend personeel. De kinderen werden verrast door een bezoek van de kerstman…

Nu is het wachten op de uitkomsten van onze opdrachten en tijd om even op adem te komen. De komende weken staan er bezoekjes van familie aan ons gepland, en wat kijken de kinderen en wij daar naar uit!

Daarnaast zullen we een uitgebreide nieuws- en gebedsbrief maken en wat meer tijd kunnen besteden aan de contacten die we hier hebben. Ook kijken we uit naar de kerstuitvoeringen van de kinderen op school en in de kerk.

Groetjes van Ab, Clarine, Loïs, Boaz & Jesse