Blogs

Blogbericht #5

Fris weer aan de slag!

De eerste 4 weken van de tweede termijn zitten erop, de eerste deadlines zijn gehaald…

Het was heerlijk om in de kerstvakantie familiebezoek te hebben. De kinderen hebben genoten van sneeuw, vrije tijd en hun vriendjes en vriendinnetjes hier. Het is fijn dat ook zij hun draai op school weer helemaal hebben gevonden.

Inmiddels zien we in onze tuin de eerste tekenen van de Lente, een prachtig beeld van een nieuw begin in de schepping en voelen we soms al een wat warmer zonnetje: heerlijk!

De afgelopen weken zijn we druk geweest met onze opdrachten. We gaan deze termijn dieper in op de grote wereldreligies, het Nieuwe Testament in relatie tot zending en onze rol en houding binnen het werken in een internationaal team en evangelisatie binnen diverse contexten.

Nog even een inkijkje van een les afgelopen week. We hadden een gastspreker over de islam. De klas werd in tweeën gedeeld, en elke groep kreeg een lijst met argumenten van islam of christendom. We moesten elkaar proberen te overtuigen waarom jouw godsdienst de ware was. Hoe we ook probeerden, en soms ging dat zelfs met emotie gepaard, jullie raden het al… Dat werd natuurlijk niks.
Je kunt de ander niet overtuigen. Wij mogen getuigen van wie God is voor ons persoonlijk. En dat vinden we zelfs moeilijk om in woorden uit te drukken. Zo rijk, zo vol, zo mooi dat je zou willen dat iedereen ziet wat jij ziet… Zie jij het?

Groeten Ab, Clarine, Loïs, Boaz & Jesse

“Hoe kunnen wij God groot maken Die immers zo groot is? Wij kunnen Hem toch niet groter maken. Nee, maar wanneer wij een verrekijker gebruiken of een telescoop om bijvoorbeeld naar de maan te kijken, verwachten wij niet dat wij de maan groter maken dan hij is, maar wel dat wij hem dichterbij brengen. En wanneer wij God groot maken, maken wij Hem niet groter dan Hij is, maar brengen Hem nader tot duizenden voor wie Hij erg veraf schijnt.” – Hudson Taylor –