Blogs

Hoop voor de stad…

Vakantie tijd is voor velen een tijd van reflectie en vooruitkijken. Zo halverwege het jaar kijken we allemaal wel eens een beetje terug en kunnen we wat rust goed gebruiken om de blik op het komende halfjaar richten. We kunnen ons voorstellen dat bij velen van u gemengde gevoelens heersen als we terugkijken op de situatie in de wereld.

Voor ons geldt dat niet minder wanneer we terugkijken op de eerste helft van 2020. Corona pandemie, verhuizen, kinderen thuis aan de studie, een buurman die plotseling overlijd, de diepe geestelijke nood die we om ons heen ervaren,  strijden met onszelf wanneer we niet goed uit onze woorden komen of nét niet op dat ene woord kunnen komen wat betekenis geeft aan de zin die we willen uitspreken. Habakuk 3:17 verwoord het in een paar woorden kort en krachtig:

‘Al zal de vijgenboom niet in bloei staan en er geen vrucht aan de wijnstok zijn,
al zal de opbrengst van de olijfboom tegenvallen en zullen de velden geen voedsel voortbrengen,
al zal het kleinvee uit de kooi verdwenen zijn en er geen rund in de stallen over zijn –

Kortom: kleine dingen en grote dingen kunnen ons bezig houden in zowel positieve als negatieve zin beïnvloeden hoe we terugkijken en vooruitkijken…

Habakuk schrijft verder:

– ik zal dan toch in de HEERE van vreugde opspringen, mij verheugen in de God van mijn heil.
De HEERE Heere is mijn kracht, Hij maakt mijn voeten als die van de hinden, en Hij doet mij treden op mijn hoogten.’

Hoop voor UdonThani

Wanneer we vooruitkijken dan bidden we zeker ook voor het district waar we wonen. Er is in ons district geen kerk meer. Een paar jaar geleden nog wel maar inmiddels is deze opgeheven. De noodzaak van ons verblijf hier zien we mede hierdoor bijna elke dag scherper. We bidden dan ook om Gods leiding in ons dagelijks leven, maar ook om het grote plaatje van wat we hier kunnen en moeten doen helder en scherp te krijgen.  Met ons team zijn we hierover in gesprek en begonnen we bij het hart van God, bij het verlangen van God – Johannes 3:13-21
We kijken dus vooruit met hoop en vertrouwen dat wij mogen zaaien, planten, water geven en dat het God is die de groei en oogst zal geven op het tijdstip dat Hij gekozen heeft. Deze hoop geeft de vreugde waar Habakuk over schrijft.
Prachtig!

 

Blogs

Terwijl ik sta af te wassen..

Terwijl ik sta af te wassen kijk ik uit het keukenraam naar buiten. Bij de overbuurman lopen allemaal bouwvakkers heen en weer en ik zie een man staan met een wit gewaad aan en een klos met wit touw in zijn handen. Ik realiseer me dat het een ritueel is die wordt verricht bij het neerzetten van de eerste 2 pilaren van de bouw van een huis of schuur. Dit ritueel wordt verricht om de bouwvakkers te beschermen. Er bestaat ook een christelijke variant.

Vanuit het keukenraam later op de dag

Ongemerkt bijna begin ik met bidden. “Heer’, wilt u deze mensen zegenen met Uw aanwezigheid. Bescherm de bouwvakkers. Laat ze Uw vrede ervaren, Heer’.” En zo blijf ik afwassend bidden en probeer ik alles in de op te nemen wat er zich voor mijn ogen afspeelt. Vijf minuten later voel ik langzaam weer die nare migraine-achtige hoofdpijn opkomen. Precies hetzelfde gebeurde een paar dagen geleden toen ik in het huis van de buurvrouw bad nadat haar man plotseling was overleden.. Langzaam besef ik me dat ik door het bidden me in een strijd heb gemengd, waar ik het besef niet van had dat het zo’n impact zou hebben. Ik krijg het idee dat de god van deze wereld mij wil laten stoppen met bidden… En ik herinner me Paulus woorden ‘maar wij geven de moed niet op’.
Terwijl ik buiten naar de ceremonie sta te kijken open ik mijn Bijbel-app. Tekst van de dag staat in 2 Korinthe 4, en ik begin met het lezen van het hoofdstuk. Vers 4 zegt: “De god van deze wereld, de duivel, heeft hen verblind, zodat zij het goede nieuws niet geloven. Zij zien het stralende licht van Christus niet, die het beeld van God is.” En zo vind ik weer nieuwe woorden… ‘Heere, open hun ogen. Schijn met Uw licht in de duisternis.’

Blogs

3xR

Rust – Reinheid – Regelmaat

Een aloude wijsheid die met name kinderen houvast geeft in hun stormachtige ontwikkeling. En eentje die we in deze tijden van ‘het leven staat helemaal op z’n kop’ best heel goed kunnen gebruiken. Want voordat deze crisis uitbrak hadden we deze RRR min of meer wel. Alle normale dingen hadden hun beloop en natuurlijk

brengt het leven ook dan uitdagingen en moeite met zich mee. Maar het had z’n beloop.
Totdat… de structuur die je hebt ineens wegvalt. In ons leven is dit de laatste jaren een regelmatig terugkerend fenomeen. Elke keer wanneer je je als gezin verplaatst – van Nederland naar Engeland naar Nederland naar Singapore naar Thailand en hopelijk zeer binnenkort naar UdonThani – moeten we met z’n allen weer geheel opnieuw een ritme vinden. En deze RRR helpt ons daarbij. Vooral ook wanneer we het linken aan onze stille tijd met God, aan onze momenten aan de eettafel als gezin met God en wanneer we de dag doorgaan, inderdaad, met God.

Telkens moeten we weer terug naar de bron van levend water. En ja, dat levende water is gratis, verfrissend en soms ook best confronterend. Maar dat ligt dan aan onszelf. Wellicht omdat we dan in geestelijke zin de RRR een beetje vergeten zijn?

Wij hopen dat iedereen die op welke manier dan ook opnieuw een ritme heeft moeten vinden als individu, echtpaar of als gezin dit dan ook snel hervindt. Samen met… inderdaad, God.

Dan gaat het het best…

 

Blogs

Update Covid-19

Beste belangstellende, bidder, broeder, zuster,

Graag geven we u informatie over de situatie waarin Thailand en wij als gezin ons bevinden betreffende het Covid-19 virus.

De afgelopen weken is gebeurd wat niemand voor mogelijk had gehouden: een wereldwijde uitbraak van een virus dat zich maar moeilijk laat bestrijden. Ook in Thailand is het aantal mensen dat besmet is de afgelopen week behoorlijk toegenomen tot ruim 1000 op het moment van schrijven. We zien de ernst van deze situatie wereldwijd en het is ons gebed dat de uitbraak mag stoppen en medicijnen en vaccin snel beschikbaar komen.

Op dit moment verblijven wij in zelf-quarantaine, mede omdat we beiden afgelopen week nog hebben gereisd: Clarine naar de homeschool week in Prachuab khiri khan met de kinderen en Ab op huizenjacht in Udon Thani.

Van verschillende kanten kregen wij de vraag: Gaan jullie nu naar Nederland terug? Kunnen jullie überhaupt nog terug?
Het eerste antwoord hierop is nee, wij plannen niet om terug te keren naar Nederland. De gezondheidszorg in Thailand is van goed niveau. Daarnaast zijn de mogelijkheden om terug te keren bijzonder schaars nu de luchtvaart langzaamaan tot stilstand is gekomen. Ook de Thaise overheid neemt forse maatregelen om de verdere verspreiding tegen te gaan. Dit zijn maatregelen die te vergelijken zijn met wat de Nederlandse overheid doet.
We houden de situatie nauwlettend in de gaten samen met OMF Thailand en onze leiders hier ter plekke.

Zijn we dan niet bang? We kunnen zeggen dat bang een woord is wat ‘angst’ behelst, iets wat we in het licht van Gods woord en Zijn beloften niet hoeven te hebben. Bevreesd voor een eventuele besmetting en de gevolgen daarvan zijn we allemaal. En daarom nemen we ook onze uitgebreide voorzorgsmaatregelen. Daarnaast vertrouwen we ons toe aan onze Hemelse Vader en het mediteren op Zijn woord is zo veel heilzamer dan het ‘mediteren’ over wat er al niet kan gebeuren.

In Christus verbonden en Gode bevolen,

Ab, Clarine, Loïs, Boaz en Jesse

Blogs

’30 Dagen gebed voor Isaan’

 Op de website van OMF Nederland staat de uitspraak

“De geschiedenis van zending is een geschiedenis van verhoorde gebeden.”

Ons verlangen is dat hele gezinnen en dorpjes in Isaan tot geloof in de Heere Jezus zullen komen. Daarom willen we jullie vragen om mee te bidden voor een beweging in Isaan. Onze overtuiging is dat deze beweging moet beginnen en gedragen moet worden door jullie gebed.  Het boekje ’30 Dagen gebed voor Isaan’ kan jullie hierbij helpen. Het boekje heeft ons geholpen om de Thaise mensen in geloof en cultuur beter te begrijpen en ook welke problemen er spelen in de Thaise samenleving en daardoor gaat bidden ook makkelijker omdat de mensen een gezicht krijgen.

Het enige wat je nog hoeft te doen is het boekje bestellen.
Je hebt 3 keuzes:

  1. Elke dag ‘een dag uit het boekje’ ontvangen per email gedurende 30 dagen. Inschrijven kan via deze link.
  2. Het complete boekje in een keer ontvangen per PDF bestand – via email aan te vragen -fammol[at]goednieuwsthailand.nl.
  3. Papieren versie per post – deze is per mail: zending[@]cgk.nl te bestellen via het dienstenbureau van de Christelijke Gereformeerde Kerken

Hartelijk dank voor uw gebed!

Deze oproep voor gebed is ook op youtube te bekijken.

Blogs

Bidden ‘Thaise stijl’

In een groepje bidden voor de zieken

Wat werden we afgelopen week bemoedigd doordat we aanwezig waren op een gebedsbijeenkomst van alle kerken uit de provincie Lopburi. Zo’n 60 mensen waren hierbij aanwezig (dat is zo’n 10% van het totaal aantal Christenen uit deze provincie met 760.000 inwoners). Elke 6-8 weken word op een zondagmiddag deze bijeenkomst georganiseerd. De kerken doen dit bij toerbeurt. Deze week waren we in de kerk van Thaa Wung. Een kerkje met zo’n 20 leden. Samen hadden de verschillende kerken het programma opgesteld. Geheel volgens Thais gebruik begonnen we later dan gepland, en hielden we ons ook niet zo heel strak aan het gemaakte programma.  We begonnen met zingen van verschillende liederen waarna we in een aantal groepjes uiteen gingen.

Elke groep had een eigen gebedsonderwerp: Zieken, Gezinsleven, Getuigen op de werkplek, Studenten etc. Hier trok men ruim de tijd voor uit. We baden ‘Thaise stijl’ waarbij ieder voor zich in de groep hardop bidt, allemaal tegelijk, door elkaar heen. Vervolgens kwamen we als grote groep weer bijeen en baden we van groot naar klein: voor Thailand en haar overheid, de provincie Lopburi en haar overheid, voor onze dorpen/buurten/straten/buren en voor de plaatselijke evangelisatie activiteiten met kinderen en in de gevangenis. Ook baden de kerken voor de zendelingen die taal en cultuurstudie doen in Lopburi en in Thailand werken.

Het is prachtig om te zien dat christenen verenigd in de basis van het geloof, ondanks onderlinge verschillen en hun kleine aantal zien dat ze samen God nodig hebben. Men offert hiervoor met blijdschap een vrije zondagmiddag op. Hierdoor bemoedigd men elkaar en bouwt men het lichaam van Christus op.
Dank aan Hem die enkel deze eenheid kan geven!

De leden van de organiserende kerk hadden eten bereid, immers wanneer je in Thailand samenkomt is het zeker ook de bedoeling om de maaltijd met elkaar te delen, want dat is ‘gezellig’ (al is voor dit woord geen goede Thaise vertaling voor handen…).