Kunst?

Heerlijke geuren, geurtjes die wat minder heerlijk zijn en ronduit bedenkelijke geurtjes en kleurtjes… Wat eten betreft is Thailand een ware ontdekkingsreis. In de eerste plaats voor de kinderen. En soms is dat heel leuk want in een warm land krijg je vaker een ijsje of een fruit-yoghurt shake. Maar soms staat er dan ook wat op tafel waar de neus voor opgetrokken wordt. Veel dingen proeven we voor het eerst en de ene keer vinden we iets erg lekker, de andere keer weer niet. En wat wordt de keuze voor middag of avond eten als alles met rijst wordt gegeten? (ja, ook bij het ontbijt…)

Presentatie maakt de smaak…

Vooropgesteld moet gezegd worden dat de Thai over het algemeen zeer schoon zijn en eten op de juiste manier behandelen en klaar maken. Daarnaast werkt ook de cultuur mee. Want wanneer je als verkoper inkoopt voor maximaal 1 dag heb je altijd vers en kan je stoppen met werken wanneer je bent uitverkocht… Handig toch?

Het presenteren van het eten gebeurd in onze ogen in een soort kunstvorm. Rijst wordt in een rond kommetje gedaan om vervolgens als een mooi bolletje op het bord te belanden. Vlees en groenten of komkommer worden er netjes en zorgvuldig om heen gelegd. Het moet mooi!

Wat hebben we hier zoal ontdekt dat onze zucht naar frikandellen en hagelslag in bedwang houdt?

‘Som Tam’ oftewel papajasalade in de maak..
  • Gefrituurde kippenpootjes
  • Papaja salade
  • Gebakken banaan
  • Receptjes van mama…
  • Vers gesneden fruit: mango, ananas, papaja, banaan, diverse soorten meloen etc.

 

De zondag…

Kunnen jullie daar naar de kerk?

En hoe gaat dat dan? Is het anders als bij ‘ons’?

Zomaar een paar vragen die ons regelmatig gesteld worden door familie of bekenden. Vandaag schrijven we over ons wekelijkse bezoekje aan de oudste kerk van Lopburi: ‘Bóot Lopburi’.

De dienst begint om ongeveer 10.30, soms wat eerder, soms wat later. Geregeld komen er nog kerkgangers binnen op het moment dat wij Nederlanders zouden zeggen dat we halverwege zijn. Toch is dat geen enkel probleem lijkt het.
Er wordt begonnen met het zingen van een aantal liederen in het Thais. In onze kerk staat geen orgel, maar een aantal instrumenten en wie een instrument kan bespelen wordt gevraagd dit te doen. Tussendoor word een aanwezig gemeentelid gevraagd om de dienst te openen met gebed. Ook word er gelegenheid gegeven aan de gemeente  van in totaal zo’n 20-30 mensen om iets te delen van wat er de afgelopen week is gebeurd en wat God heeft gedaan in hun leven. Dit zijn soms bijzondere momenten waarin de Heere wordt groot gemaakt omdat Hij in het leven van mensen in de kleine dingen laat zien naar hen om te zien.

 

Hierna gaan de kinderen naar de zondagsschool en begint de preek. Deze duurt in de regel ongeveer een klein uur. Vanzelfsprekend verstonden we de eerste weken helemaal niets, maar inmiddels zijn we zo ver dat we veel losse woorden verstaan. Helaas begrijpen we van de context nog niet veel. Dit vergt veel luisteroefeningen en geduld, zeker wanneer degene die preekt snel praat.

Na de preek wordt de collecte gehouden, word er afgesloten met gebed en zingen we de Doxology (Praise God from whom all blessings flow) op de wijs van psalm 134: heerlijk zo’n herkenbare melodie wekelijks terug te horen.

Het gaat dus anders dan in Nederland, maar we voelen ons bevoorrecht de eenheid in verscheidenheid in Gods koninkrijk van dichtbij te mogen meemaken omdat we zien en ervaren dat de Heere doorgaat met Zijn werk.

Normaal gesproken zouden we in Nederland nog even napraten en dan naar huis gaan. Hier gaat dat niet…  Een aantal gemeenteleden heeft tijdens de dienst namelijk gekookt en zodoende staat er een heerlijke maaltijd klaar waar ieder gemeentelid aan deelneemt. Er word gepraat, de collecte word geteld en de opbrengst op het bord geschreven (waar ook de uitgaven netjes op vermeld worden), de kinderen spelen en wij proberen met deze en gene een praatje aan te knopen om meer ervaren te raken in spreken en luisteren.

Na de kerkdienst gezamenlijk eten

 

 

King Narai festival

De afgelopen 10 dagen was het feest in Lopburi… het jaarlijkse King Narai festival stond op de kalender. We hebben nagedacht waar dit in Nederland op zou lijken en de Heideweek in Ede met alle festiviteiten, optochten en feestdagen in de omliggende dorpen kwam er best dichtbij.  Toch is het ook hier een feest met vele gezichten. Er is elk jaar naast feest, ook veel aandacht voor rituelen en ceremonies om deze koning te eren.

Links boven wordt geknield bij het beeld van koning Narai, onderaan een groepsfoto van de taalschool

Mensen verkleden zich tijdens dit festival prachtig in kleding die overeenkomt met de tijd waarin Koning Narai (1632-1688) leefde en bereiden zich hier weken op voor. Het oude paleis van de koning in Lopburi wordt prachtig versierd en op de dag dat het festival begint wordt er een grote optocht gehouden. Als altijd, heerlijk eten ontbreekt op dit festival ook niet…

In de buurt van dit oude paleis staat een oude ambassadeurswoning die in de tijd van Koning Narai is gebouwd voor o.a. een Portugese ambassadeur, Constantin. Deze man bracht zijn geloof mee naar Thailand en de koning was hem goed gezind. Zodoende is bij de woning ook een kapel verrezen.

Een kerkdienst tijdens het festival

Dit jaar was het festival extra bijzonder omdat het departement van cultuur de kerken van Lopburi had gevraagd in deze ruim 300 jaar oude kapel te vertellen wat Christendom inhoudt. Een bijzondere kans om te evangeliseren, en dat 10 dagen achter elkaar! De kerken zijn samengekomen, hebben bedacht om elke avond 2 korte kerkdiensten te houden in de oude kapel en een planning gemaakt. En zo geschiedde…

Als jij hen niet verstaat, en zij jou niet verstaan…

Hoe zeg je tegen de tandarts dat je een pijnlijke kies hebt?
Hoe geef je aan dat je niet 2 kilo kip maar liever 1 kilo besteld?
Hoe vraag je waar het toilet is?

Allemaal simpele vragen waar we in ons thuisland niet over na hoeven te denken. Nu we een poosje in Thailand zijn en de taalstudie langzaam vooruit gaat lopen we daardoor toch regelmatig tegen de grens van wat we kunnen aan. Het is heerlijk om te ervaren dat we op de markt wat kunnen bestellen en een praatje kunnen maken met de verkopers totdat… een van de kinderen hard roept dat hij toch echt nu naar de WC moet… en dát in de taalstudie nog niet is voorbij gekomen..

Ook wanneer je een vraag weet te stellen (overwinning op jezelf, yeah!) en de persoon antwoord in een rappe zin een antwoord terug waarvan je totaal niets verstaat … weet je direct weer waar je staat.

En dan de momenten waarop je wèl een gesprekje voert zoals afgelopen week op de markt.

Ik: 3 kipppenpootjes graag.
Verkoopster: Ok, wilt u er geen 4 of 5? (ondertussen word ik met een vriendelijke glimlach grondig bekeken).
Ik: nee hoor, 3 graag, bedankt!
Verkoopster: Bent u een leraar? (zo zie ik er waarschijnlijk uit…)
Ik: Ik ga werken als leraar voor een Christelijke kerk maar leer op dit moment Thais spreken en lezen.
Verkoopster: brengt de traditionele Thaise groet (wai) met een diepere buiging dan normaal en geeft me mijn bestelling, ik weet me eigenlijk niet goed een houding te geven en vraag me af wat de gewenste of normale reactie zou zijn.

De markt in Lopburi waar elke dag verse produkten worden verkocht.

Na te hebben betaald loop ik verwonderd en lichtelijk in de war verder. Dankbaar voor de taal en cultuurstudie.
De Thaise cultuur is op dit vlak zo anders dan de cultuur van `gelijk zijn` in mijn thuisland.

Word jij onze juf of meester?

 

BASISSCHOOL LEERKRACHT GEZOCHT

Loïs (9) Boaz (7) en Jesse (3) zijn in oktober 2018, samen met hun ouders -en niet te vergeten een lieve juf-  op reis gegaan naar Thailand.

Voor het schooljaar 2019-2020 zijn zij echter opzoek naar een ‘nieuwe’ juf of meester.

Ben jij degene die op deze manier een schakeltje mag zijn in Gods Koninkrijk? Of weet u iemand die dit werk graag zou willen doen? Geef het door!

Met jouw hulp kunnen hun ouders zich volledig richten op het zendingswerk in Thailand. Lees meer op: www.goednieuwsthailand.nl en op de blog van Juf Ellen.

Neem voor meer informatie gerust contact op met:
Mieke Veenendaal (lid TFT familie Mol)
06-28578075
miekehoekman@hotmail.com

 

Kerst… leg dat maar uit!

De afgelopen weken hebben we meegewerkt aan diverse kerstoutreaches: op scholen, als onderdeel van het Engelse lesprogramma, in de gevangenis en gewoon op straat door mee te gaan met een groep mensen uit de kerk die langs huizen gingen om kerstliederen te zingen.

Op de scholen beeldden we het kerstverhaal uit, onderwijl in Engels en in Thai uitleggend wat de precieze betekenis van het kerstfeest was. Beide scholen die we bezochten stonden open voor het ontvangen van onze uitleg van kerst. Vriendelijk en zonder reserves. 

Een bijzonder moment tijdens deze outreaches was het uitdelen van een uitleg van het evangelie in stripvorm. Het was heel mooi om te zien dat kinderen die nog nooit met het evangelie in aanraking waren gekomen geïnteresseerd begonnen te lezen. We bidden dat de zaadjes van het evangelie die op deze manier uitgestrooid worden mogen ontkiemen, bidt u mee?!

 

Markt

Het is maandag, onze vrije dag. Laten we naar de markt gaan in het oude gedeelte van de stad. Het belooft weer een warme dag te worden met 36 graden dus we gaan bij tijds op pad. We nemen de ‘Songthaew’, het openbaar vervoer en tuffen door de stad tot we in de juiste buurt zijn aangekomen.

We lopen de markt op en we trekken aardig wat bekijks. ‘Farang, farang’ wordt er geroepen en nieuwsgierige gezichten kijken onze kant op. Onze Jesse is een kleine attractie voor de Thai. We glimlachen en knikken terwijl we doorlopen. Al onze zintuigen worden geprikkeld. Heerlijke geuren, maar ook bijzondere geuren die we niet hebben in Nederland, zelfs niet bij de viskraam. Soms worden onze blikken getrokken naar opengesneden kikkers met uitpuilende ingewanden, grote vissenkoppen, kippentenen en groenten waar je de naam niet van weet.

Konden we ons al maar verstaanbaar maken, gewoon even een praatje aanknopen. Maar dat is voor nu nog een stap te ver. Zelfs een paar mandarijnen betalen gaat met horten en stoten en krakende hersenen die woorden proberen op te vangen die we al hebben geleerd.

We hebben weer genoeg indrukken opgedaan, op naar de ‘songthaew’… en verder met de taal- en cultuurstudie!

Van west naar oost

Van west naar oost

Heerlijk! Eerst even met je teen het koude water aanraken… hoe gaat dat nou in Azië? Van iets simpels als eten met mes en vork of chop sticks tot complexe sociale structuren waarbij mensen met elkaar communiceren, verbaal en non-verbaal, op een manier die we totaal niet begrijpen… U begrijpt dat we ons af en toe als een vis op het droge voelen en dan zijn we nog maar in Singapore… we worden hier goed voorbereid op de volgende stappen in onze aanpassing: Daniel training!

Taal èn cultuur studie, dus niet enkel de taal. We zouden vloeiend Thais kunnen leren, maar als we niet begrijpen wat een knikje of een glimlach betekent in een bepaalde context dan baat het het goede nieuws van Jezus niet.

 

Een paar duidelijke voorbeelden:

WEST ——————————————— OOST—————————————–

Identiteit door volbrengen van taak                   Identiteit op basis van relaties

Doelen zijn belangrijk                                           Mensen zijn belangrijk

Falen is mijn probleem                                         Falen beschaamd de groep

We zullen dus bereid moeten zijn om onszelf op te offeren voor het evangelie.
Ben ik bereid om rechten op te geven, om mezelf op te offeren?

  • het recht op wat ik een normale levensstandaard vind
  • het recht op wat ik denk te doen wat goed is voor mijn gezondheid
  • het recht om mijn privé leven in te richten zoals ik wil
  • het recht op privacy
  • het recht op mijn eigen tijd
  • het recht op een normaal huiselijk leven
  • het recht om te leven met de mensen of groep van mijn keuze
  • het recht om me superieur te voelen
  • het recht om de dingen te runnen zoals ik dat graag wil

Ja, dat ben ik, maar enkel in de kracht van God:

‘want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.’
Filippenzen 2:13, HSV

Uitzenddienst & Azië

Uitzenddienst

14 oktober vond de uitzenddienst plaats. Een moment waarop alles samenkomt, na drie jaar voorbereiding. We hebben er erg naar uitgekeken en dan is het zover… zoals je je kunt voorstellen gaat er dan veel door je heen.

Als we terug kijken op die jaren zien we met name Gods trouw en Zijn zorg. Dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst. De Heere God gaat voor ons uit! We mogen alles van Hem verwachten..

Hij predikte het Koninkrijk van God en gaf onderwijs over de Heere Jezus Christus, met alle vrijmoedigheid, ongehinderd.

Handelingen 28:31, de tekst die centraal stond in de dienst. U kunt hier de dienst na luisteren en u kunt hier klikken voor de liturgie van de uitzenddienst.

Wat zijn we enorm bemoedigd door de vele blijken van uw medeleven!

Azië

Na een goed verlopen reis kwamen we op 23 oktober om 7:00 uur ‘s-morgens aan bij het hoofdkantoor van OMF. Moe van de reis, maar ook dankbaar dat we veilig zijn aangekomen. We hebben eerst toch maar een paar uurtjes slaap gepakt, dat hielp.
Loïs, Boaz en Jesse hadden de fietsen en ballen hierna al snel gevonden en zoals dat met kinderen gaat: heet en vochtig of niet, er zal gespeeld worden…
De komende weken staan in het teken van het leren kennen van OMF als organisatie, omgaan met transitie, geestelijke vorming, voorbereiding op de taalstudie en voorbereiding op samenwerken met diverse culturen en achtergronden binnen OMF.

Groet en zegen,

Ab, Clarine, Loïs, Boaz & Jesse