Blogs

Hoop voor de stad…

Vakantie tijd is voor velen een tijd van reflectie en vooruitkijken. Zo halverwege het jaar kijken we allemaal wel eens een beetje terug en kunnen we wat rust goed gebruiken om de blik op het komende halfjaar richten. We kunnen ons voorstellen dat bij velen van u gemengde gevoelens heersen als we terugkijken op de situatie in de wereld.

Voor ons geldt dat niet minder wanneer we terugkijken op de eerste helft van 2020. Corona pandemie, verhuizen, kinderen thuis aan de studie, een buurman die plotseling overlijd, de diepe geestelijke nood die we om ons heen ervaren,  strijden met onszelf wanneer we niet goed uit onze woorden komen of nét niet op dat ene woord kunnen komen wat betekenis geeft aan de zin die we willen uitspreken. Habakuk 3:17 verwoord het in een paar woorden kort en krachtig:

‘Al zal de vijgenboom niet in bloei staan en er geen vrucht aan de wijnstok zijn,
al zal de opbrengst van de olijfboom tegenvallen en zullen de velden geen voedsel voortbrengen,
al zal het kleinvee uit de kooi verdwenen zijn en er geen rund in de stallen over zijn –

Kortom: kleine dingen en grote dingen kunnen ons bezig houden in zowel positieve als negatieve zin beïnvloeden hoe we terugkijken en vooruitkijken…

Habakuk schrijft verder:

– ik zal dan toch in de HEERE van vreugde opspringen, mij verheugen in de God van mijn heil.
De HEERE Heere is mijn kracht, Hij maakt mijn voeten als die van de hinden, en Hij doet mij treden op mijn hoogten.’

Hoop voor UdonThani

Wanneer we vooruitkijken dan bidden we zeker ook voor het district waar we wonen. Er is in ons district geen kerk meer. Een paar jaar geleden nog wel maar inmiddels is deze opgeheven. De noodzaak van ons verblijf hier zien we mede hierdoor bijna elke dag scherper. We bidden dan ook om Gods leiding in ons dagelijks leven, maar ook om het grote plaatje van wat we hier kunnen en moeten doen helder en scherp te krijgen.  Met ons team zijn we hierover in gesprek en begonnen we bij het hart van God, bij het verlangen van God – Johannes 3:13-21
We kijken dus vooruit met hoop en vertrouwen dat wij mogen zaaien, planten, water geven en dat het God is die de groei en oogst zal geven op het tijdstip dat Hij gekozen heeft. Deze hoop geeft de vreugde waar Habakuk over schrijft.
Prachtig!